Het verhaal van Jan

Eรฉn van de ambassadeurs van KiKa Korte Broek

Jan in korte broek voor KiKa
Jan in korte broek voor KiKa met Ron Boszhard

Jan draagt een korte broek

Jan draagt een korte broek

Voor kinderen met kanker

Jan (10) is een vrolijke en lieve jongen, maar als hij twee jaar is krijgt hij onverklaarbare gezondheidsklachten en gaat zijn ontwikkeling achteruit. Pas veel later blijkt dat een hersentumor de oorzaak is. โ€œEr zit een balletje in mijn hoofdโ€, vertelt hij zelf. Voor zijn moeder Margriet (43) was de diagnose een opluchting. โ€œEindelijk wisten we wat er aan de hand was.โ€ Maar de zorgen blijven. Margriet vertelt zijn verhaal.  

De eerste zorgen

โ€œIn plaats van de vooruitgang die je verwacht bij een peuter, zag ik Jan juist achteruitgaanโ€, vertelt Margriet. โ€œHij kreeg steeds meer moeite met lopen, zijn handen trilden en hij had vaak hoofdpijn. Ik wist: dit klopt niet.โ€ De huisarts verwijst Jan, op dat moment twee jaar oud, door naar de kinderarts. โ€œDe onderzoeken leverden niks op. Ik voelde me zo machteloosโ€, blikt Margriet terug. โ€œJan werd elke dag zieker, maar niemand leek รฉcht te luisteren.โ€ 


Wanneer Jan vier is, bezoekt Margriet opnieuw de kinderarts en een psycholoog. โ€œWeer leverden de onderzoeken niks op. En dus gingen we voor de tweede keer met lege handen naar huis.โ€ Ondertussen stapelen de zorgen zich verder op. โ€œToen Jan begon over te geven, was ik de wanhoop nabij. Hij kon eigenlijk niet meer naar school, ik zat nachten bij hem aan bed en ondertussen moest ik blijven werken. Dit was niet vol te houden.โ€ 

Moedergevoel klopt 

โ€œInmiddels was Jan 6 jaar. Ik ben weer naar de huisarts gegaan en heb gezegd dat ik dacht aan een hersentumorโ€, vertelt Margriet. Nog diezelfde dag wordt er een scan gemaakt. โ€œEindelijk werden we serieus genomen. Drie uur later kregen we het slechte nieuws: ons vermoeden klopte. We moesten direct naar het Prinses Mรกxima Centrum.โ€ 


Margriet schiet in de vechtmodus. โ€œIk moest sterk blijven voor Jan.โ€ Ze herinnert zich de autorit van Friesland naar Utrecht nog goed. โ€œWe stapten die avond in de auto, zonder te weten wat ons te wachten stond. Jan zat achterin en snapte niet waarom we zo laat nog weg moesten. Het was al bedtijd.โ€ Margriet vertelt verder, โ€œik was doodsbang om mijn kind te verliezen, maar slikte mijn tranen weg. Hij had mij nu nodig.โ€ 

Jan in het ziekenhuis
Jan in het ziekenhuis
Jan in het ziekenhuis

Een wereld van verschil

In het ziekenhuis blijkt dat de druk op Jans hersenen veel te hoog is. Jan wordt de volgende dag direct geopereerd. โ€œNa de operatie merkte ik direct verschilโ€, vertelt ze. โ€œDe hoofdpijn was weg. En waar hij eerder moeite had met een heuveltje, liep hij er nu zo op. Na vier zware jaren zag ik mijn zoon eindelijk vooruitgaan.โ€  


Uit een biopt blijkt dat Jans tumor niet tot weinig zal groeien. โ€œDat was een van de gunstigste scenario's.โ€ Maar de tumor van Jan zal nooit helemaal weggaan. โ€œIk vind het een eng idee. Maar de artsen hebben ons op het hart gedrukt dat zolang de tumor niet groeit Jan geen extra problemen zal krijgen. Daar vertrouw ik op.โ€  Jan zelf gaat er nuchter mee om. โ€œHij weet er gelukkig weinig meer van en accepteert de situatie.โ€ Wel zit hem รฉรฉn ding dwars. โ€œIk vind het erg als mama huiltโ€, vertelt hij. โ€œIk wil niet dat ze verdrietig is.โ€ 

Jongen en meisje in korte broek voor KiKa

De toekomst

Margriet is heel positief. โ€œJan kan lezen, schrijven en rennen.โ€ Maar ze ziet ook zijn worstelingen. โ€œDoor de tumor heeft hij een ontwikkelingsachterstand. Leren en concentreren blijven lastig, daarom zit hij op speciaal onderwijs.โ€ Nu Jan ouder wordt, komen er nieuwe uitdagingen bij. โ€œHij heeft meer moeite met prikkelverwerking. Daardoor kan hij ineens heel boos worden.โ€ Daar maakt Margriet zich zorgen om.


โ€œVooral voor Japke vind ik dit heel verdrietig. Zij kan niet alleen met hem zijn. Hij is sterk en onvoorspelbaar. Als Jan boos is, is ze echt bang. Als moeder wil je dat natuurlijk andersโ€, vertelt Margriet. โ€œMaar we maken er het beste van. We hebben het ook fijn samen en gaan de uitdagingen aan.โ€ De toekomst blijft onzeker. โ€œHoe gaat het straks op de middelbare school? Kan Jan ooit autorijden? Je gunt hem alles, maar we weten niet.โ€ 

Jan in korte broek voor KiKa met Ron Boszhard
Jan in korte broek voor KiKa met Ron Boszhard

KiKa Korte Broek

Jan komt nog regelmatig voor controles in het Mรกxima. โ€œWe lopen na afloop altijd even een rondjeโ€, vertelt Margriet. โ€œVorig jaar kwamen we in de KiKa ruimte en daar zagen we KiKa Korte Broek.โ€ Jan en Japke waren meteen enthousiast. โ€œIk heb ze samen ingeschreven.โ€ Voor Margriet zijn dit waardevolle momenten. โ€œHet is zo belangrijk dat ze samen dingen doen. Op die momenten hebben ze echt plezier met elkaar.โ€ 


Jan en Japke vertellen enthousiast over hun actie: โ€œWe willen dat kinderen niet meer ziek worden. Daarom hebben we veel geld opgehaald voor onderzoek naar kinderkanker.โ€ Dit jaar is Jan รฉรฉn van de gezichten van KiKa Korte Broek. Samen met Japke vraagt hij extra aandacht voor onderzoek. Margriet sluit af: โ€œJan is trots dat hij op deze manier iets kan betekenen.โ€